Ik sloot mijn recensie van de slechtste film van 2024 af met een welgemeend ‘de hemel sta ons bij’ met het oog op de twee geplande sequels op THE STRANGERS: CHAPTER 1, dus u begrijpt, beste lezer, dat ik mij met flinke tegenzin op weg begaf naar de eerste van die twee. Maar soms moet de gifbeker nu eenmaal helemaal leeg en… verdraaid, ik leef nog! Dat zit zo…
Voor wie geen zin heeft om die recensie van de eerste te lezen, vat ik het even zeer kort samen: het was een scène-voor-scène-remake van het nihilistische the strangers uit 2008, waarin een jong stel een nacht lang geteisterd werd door een trio gemaskerde moordenaars. Maar dan slechter. Enfin, in de bossen van Bratislava had regisseur Renny Harlin in een paar maanden een hele trilogie rondom dit schurkentrio bij elkaar gefilmd, dus aan het tweede deel moeten we nu geloven. En wat blijkt? Die is zowaar bij vlagen reuzeamusant!
Oké, eerlijk is eerlijk, het is nog steeds geen goede film. Net niet. Daarvoor gaat er nog net iets teveel mis, wat waarschijnlijk te wijten is aan de hotseknotsbegoniavoetbalstijl van filmmaken waarmee de trilogie vrij snel uit de grond is gestampt. Toch valt er meer te genieten dan verwacht, variërend van onbedoeld hilarische momenten tot daadwerkelijk spannende sequenties. Feitelijk is dit vervolg het beste te vergelijken met HALLOWEEN II (1981).
Want ook deze film begint met de overlevende uit de eerste film die wakker wordt in het ziekenhuis en al vrij snel weer belaagd wordt als haar vijanden ontdekken dat ze nog leeft. Dus we hebben nog maar amper onze popcorn op een veilige plek gezet als Maya (Madelaine Petsch) het op een lopen moet zetten in het hospitaal. Dat is wel heel erg verlaten, maar goed, daar maalden we in HALLOWEEN II ook niet om. Alleen deed regisseur Rick Rosenthal het ziekenhuisgestalk daarin een stuk inventiever door Michael Myers bijvoorbeeld af en toe op beveilingscamera’s te laten zien als de nachtwaker zich even omdraaide. Harlin komt niet verder dan het aloude cliché van een ruimte met meerdere gordijnen of deuren waarin de heldin zich achter de laatste heeft verstopt.
Maar net voordat dit besef storend wordt, verschijnt het eerste geval van wat een (onbedoelde?) running gag in de film zal blijken. Een volstrekt arbitrair personage komt de kamer binnenlopen als een van de psychopaten op het punt staat Maya te ontdekken. Ja, die gaat eraan natuurlijk en dat geeft onze heldin de kans te ontvluchten. Bij een herbekijk ga ik er overigens nog eens extra op letten hoe het kan dat dit naamloze personage met een bijl in de borst wordt geslagen, op zijn rug valt, prompt wordt weggesleept en met zijn intacte rug een joekel van een bloedspoor achter zit laat. Maar ja, dat hoort allemaal bij de onbedoelde lol van deze film.
Want Maya is inmiddels in de bossen beland met haar vijanden op haar hielen. Die sequentie duurt vrij lang en neemt te ruim de tijd om een emmer red herrings over ons uit te storten. Het leidt wel tot twee daadwerkelijk spannende scènes, met als eerste eentje in een auto. Maar het absolute hoogtepunt van THE STRANGERS: CHAPTER 2 voltrekt zich weer in het bos. Om volstrekt onduidelijke redenen gaat Maya daar à la Rambo een vuurtje bouwen waarop ze prompt wordt aangevallen door een onzichtbare vijand. Deze briljante scène alleen al, en dat is geen sarcasme, tilt de film mijlenhoog boven het abonimabele eerste deel uit. Alle onzin die daar vlak op volgt is daarom eenvoudig te vergeven en zelfs de slotakte waarin Maya terug gaat vechten tegen de maskermalloten is nog redelijk spannend. We krijgen daarop zelfs een voorproefje van deel 3 die zowaar de lust opwekt om deze reeks daadwerkelijk uit te kijken.
Nogmaals, het is geen echt goede film. Maar er is ditmaal daadwerkelijke ambitie te zien om er wat meer van te maken. De oorsprong van het ‘Is Tamra home?’ bijvoorbeeld, waarmee de bad guys altijd hun komst inluiden, wordt onthuld in gialloëske flashbacks. Het is een vreemde vogel, deze sequel. Onbedoeld lachen om gepruts, maar ook in spanning zitten bij een paar zeer gelukte scènes. Die gifbeker is voorlopig dus best smakelijk!
