In slechts 25 jaar tijd hebben we onze geliefde spinnenman al in dertien speelfilms voorbij zien slingeren. Te weinig, vond meneer Marvel Kevin Feige en gooide er met SPIDER-MAN: BRAND NEW DAY gauw een veertiende film bij.
Marvel zit al een tijdje in een dip. AVENGERS: ENDGAME was op veel fronten een knalfestijn, maar sindsdien is de sjeu er wel vanaf. In hun vijfde en zesde lichting films zitten flink wat miskleunen, zowel inhoudelijk (THOR: LOVE & THUNDER, DOCTOR STRANGE IN THE MULTIVERSE OF MADNESS) als financieel (CAPTAIN AMERICA: BRAVE NEW WORLD, THE MARVELS) en vaak allebei (ANT-MAN 3). Dus dan zit er niets anders op om terug te vallen op je eerdere grote successen. Twee jaar geleden maakten ze Hugh Jackman wakker uit zijn Wolverine-winterslaap en inmiddels zijn de gebroeders Russo, samen met iedereen en z’n moeder uit elke Marvel film ooit, teruggehaald voor nieuwe AVENGERS-escapades. En natuurlijk moest ook de welbekende spinnenman uitrukken, want als er iemand weet hoe hij geld in het laatje geslingerd krijgt, dan is het Spider-Man wel. Zijn laatste avontuur, NO WAY HOME, werd een film met een van de hoogste opbrengsten aller tijden, dus kregen scenaristen Chris McKenna en Erik Sommers een duidelijk taak: doe dat trucje nog een keer.
Terwijl de scenaristen van de vorige delen dus terugkeren, is regisseur Jon Watts ditmaal ingeruild voor Destin Daniel Cretton, die eerder SHANG-CHI AND THE LEGEND OF THE TEN RINGS voor Marvel maakte. We hoeven dus niet bang te zijn voor een unieke look of opzienbarende stijl, want Cretton heeft al bewezen dat hij in staat is om een MCU-kleurplaat netjes in te kleuren. En daar houdt Marvel van. Tom Holland komt intussen voor de zevende keer Spider-Man spelen en ook Zendaya en Jacob Batalon zijn weer van de partij. Want ook al draagt deze vierde SPIDER-MAN de titel BRAND NEW DAY, veel nieuws hoeven we van deze nieuwe dag niet te verwachten.
SPIDER-MAN: BRAND NEW DAY gaat verder waar NO WAY HOME ophield: door een spreuk van dokter Strange kan niemand Peter Parker meer herinneren. Dus zien we aan het begin van BRAND NEW DAY een eenzame jongeman die in zijn vrije tijd zijn ex-vrienden zit te bespieden op sociale media. Maar veel vrije tijd heeft Parker niet, want als Spider-Man is hij uiterst succesvol en gooit hij de ene na de andere bandiet in de bak. Zo zien we hem knokken met Scorpion (Michael Mando), een crimineel met een enorme mechanische staart. En af en toe heeft hij vermakelijke onderonsjes met Frank Castle (Jon Bernthal), die er een hele andere werkwijze op nahoudt om schorem aan te pakken. Met deze ingrediënten had Sam Raimi destijds al genoeg gehad om een hele film te vullen en eerlijk is eerlijk, het begin van BRAND NEW DAY is veruit het leukste deel. We zien een vrolijke Spider-Man die wordt aanbeden door de stad, maar intussen moet de man achter het masker dealen met het verlies van zijn vrienden. Zou het verhaal zo simpel mogen zijn? Nee, natuurlijk niet! We hebben het hier immers niet over een leuke vierde SPIDER-MAN, maar over het 38e hoofdstuk uit de MCU-soap.
Dus ontmoet Spider-Man al snel een nieuwe schurk, eentje die van lichaam naar lichaam kan hoppen. Helaas blijkt dit niet om Horace Pinker te gaan, maar is de identiteit van deze nieuwe vijand vooral een opzet voor een hele reeks toekomstige films. De weg naar deze ontknoping is opvallend futloos. Zo moet Peter Parker voor meer informatie eerst in gesprek met de nieuwe Black Widow (Florence Pugh), die hem weer doorstuurt naar de baas van Damage Control (Tramell Tillman) en ondertussen heeft hij ook contact met een detective (Liza Colón-Zayas). Daarnaast merkt Peter dat hij aan het veranderen is. Dit tafereel kennen we nog wel uit SPIDER-MAN 2, al lijkt het hier vooral een excuus om een onderonsje met Bruce Banner (Mark Ruffalo) te creëeren. Dit allemaal zodat de Hulk later weer even kan opduiken om een potje met Spider-Man te matten. Want dát is wat de fans willen zien.
Maar hoe leuk het ook is om even die goeie oude boze Hulk terug te zien (een figuur die we sinds de opening van INFINITY WAR niet meer zagen), is het niet meer dan een lollige scène. Daar heeft BRAND NEW DAY er zeker wel een paar van, maar het zijn smakelijke ingrediënten in een verder opvallend matige soep. Het lijkt soms alsof de film is gemaakt voor filmkijkers die af en toe even van hun telefoon kunnen opkijken om iets leuks te zien, waarna ze weer verder kunnen scrollen. Even zien hoe Spider-Man tegen wat ninja’s vecht of kibbelt met de Punisher en dan weer kijken wat oom Theo allemaal uitspookt op Insta. BRAND NEW DAY bevat belachelijk veel plot, maar weinig van die verhaallijnen weten te beklijven. Nu stonden de vorige drie delen ook niet bekend om hun ijzersterke verhaallijnen, maar toch kun je ze alle drie wel ergens aan herinneren. Denk aan Michael Keaton als overtuigende schurk in HOMECOMING, de terugkeer van Garfield en Maguire in NO WAY HOME of die middelste film met.. Spidey in de gevangenis met die gast van De Lama’s. Of men BRAND NEW DAY over een jaartje nog ergens aan kan herinneren valt zeer te betwijfelen.
Een lichtpuntje in BRAND NEW DAY is wederom Tom Holland. De luchtige toon van de eerdere delen is meer naar de achtergrond geschoven, waardoor hij een hoop dramatische scènes krijgt. Wat heet, als je deze lijn van ellende voor Peter Parker doortrekt zitten we over twee films bij een REQUIEM FOR A DREAM met Spider-Man. Het drama wordt mooi gespeeld door Holland en Zendaya, hoewel tegen het einde het er soms wel erg melodramatisch aan toe gaat. Alleen de eindtitels, met hun sobere vormgeving en sfeershots van New York, zijn een flink contrast met die hippe tekeningetjes tijdens de credits van HOMECOMING met Blitzkrieg Bop van de Ramones. BRAND NEW DAY toont een meer volwassen Peter Parker en daar is natuurlijk helemaal niets mis mee. Maar na de zoveelste huilbui ga je toch die rondslingerende lolbroek uit de eerste akte die mannen in robotpakken in elkaar mept een beetje missen.
Het leek er even op dat het bioscooppubliek definitief klaar was met al die superhelden, maar inmiddels heeft BRAND NEW DAY zo’n beetje alle records gebroken die je maar kan breken. Oftewel: we zijn nog lang niet van Spider-Man af. Als het gaat om SPIDER-MAN: BEYOND THE SPIDER-VERSE – die hopelijk volgend jaar uitkomt – is dat natuurlijk geen enkel probleem, maar wat betreft de inmiddels aangekondigde vervolgen op BRAND NEW DAY moet men toch echt wat nieuws gaan doen. Maar ja, de kans dat Marvel met deze cijfers iets vernieuwends gaat doen is kleiner dan een gemiddelde dwergspin.
