Schokkend Nieuws zegt tabee tegen 2025 met onze persoonlijke favorieten van het jaar. Hier is deel drie:
Hedwig van Driel
1. SINNERS (Ryan Coogler)
In een tijd dat veel popcultuur zo glad en digitaal voelt, krijg ik steeds meer waardering voor films die menselijk voelen. Die ademen, zweten, bloeden en spugen. En die zich niet afspelen ergens op een anoniem vliegveld in een land met interessante belastingconstructies, maar kiezen voor een specifieke plek en in dit geval ook een specifieke tijd. Er zijn meer dingen goed aan SINNERS, maar deze plek krijgt de film bij mij vooral omdat hij je meeneemt naar het Mississippi van de jaren dertig. En omdat ik dan ook direct een smoes heb om nog even een van mijn lievelingsseries te noemen, die ook een portret is van een specifieke plek: ik kan iedereen van harte aanraden een bezoekje te brengen aan het Tulsa, Oklahoma van THE LOWDOWN.
2. REFLECTION IN A DEAD DIAMOND (Hélène Cattet, Bruno Forzani)
Je zou haast gaan hopen dat Forzani en Cattet de volgende Bond mogen maken… maar nog liever zie ik ze doorgaan met het maken van dit soort cinematische bonbondozen. Verder heb ik weinig toe te voegen aan mijn recensie in nummer #176, behalve dat ik na een tweede keer kijken (dit keer op het grote scherm) vier schedels misschien wat aan de zuinige kant vind.
3. UNIVERSAL LANGUAGE (Matthew Rankin)
De Perzische titel AVAZ-E BUGHALAMUN kun je vertalen als ‘het lied van de kalkoen’, wat een betere indruk geeft van de absurdistische toon van de film (en van hoe prominent kalkoenen er in voorkomen). Regisseur Matthew Rankin schetst een prettig vervreemdende alternatieve realiteit, en niet alleen omdat in deze wereld de twee Canadese talen Frans en Farsi zijn. Voor liefhebbers van Anderson (Wes) en Andersson (Roy), al heeft Rankin toch een duidelijke eigen stem. Voor mij de grappigste film van het jaar.
4. COMPANION (Drew Hancock)
Zo’n film waar je het beste in kan gaan zonder er iets van te weten. Al bleek bij een tweede keer kijken dat de constructie strak genoeg is dat kennis van wat er gaat komen het vermaak niet in de weg zit. Sophie Thatcher is uitstekend in een lastige rol. Tip: de (Oscarwinnende) Nederlandse short I AM NOT A ROBOT is zeer geschikt als voorprogramma.
5. KPOP DEMON HUNTERS (Maggie Kang, Chris Appelhans)
Veel genreliefhebbers zullen hun neus ophalen voor een kinderfilm op Netflix, en dan vooral voor zo’n monsterhit. Maar niet alles dat populair wordt is slecht! Er valt veel te genieten aan deze animatiefilm over een KPop trio dat hordes demonen te lijf gaat . En het is verreweg de beste musical van het jaar (ja, zelfs beter dan nummer 1 op de lijst).
1. WEAPONS (Zach Cregger)
Volstrekt originele mysterieuze horrorfilm met nieuw horroricoon Aunt Gladys.
2. SINNERS
Verrassingshit van het jaar: sociaal drama meets vampierhorror.
3. BRING HER BACK (Danny Philippou, Michael Philippou)
Sally Hawkins is fantastisch als gestoorde pleegmoeder in deze bovennatuurlijke folkhorrornagelbijter.
4. DANGEROUS ANIMALS (Sean Byrne)
Jaws meets serial killer in vermakelijke Australische survivalhorror.
5. COMPANION
Geestig, snel en met twist die je niet ziet aankomen.
Eervolle vermeldingen: GOOD BOY, VLEESDAG.
Thierry Verhoeven
1. BRING HER BACK
2. THE LIFE OF CHUCK (Mike Flanagan)
3. NOSFERATU (Robert Eggers)
4. WAKE UP DEAD MAN (Rian Johnson)
5. THE SURFER (Lorcan Finnegan)
Daan Snouck Hurgronje
1. WEAPONS
Normaal ben ik niet zo vatbaar voor die typische “Film van het jaar!”-platitudes op onze burelen, maar soms is het raak. Persoonlijk vond ik Zach Creggers doorbraak BARBARIAN slechts een verzameling aan elkaar geregen leuke ideeën, maar WEAPONS toont de groei van een compleet eigenzinnige auteur. Veel genuanceerder en coherenter dan zijn voorganger, en de film loopt niet continu te stunten met zijn meta-slimmigheden.
2. TWILIGHT OF THE WARRIORS: WALLED IN (Soi Cheang)
Zoals Kaj van Zoelen al vermeldt: een heel fijne hommage aan de gloriedagen van de keiharde Hongkongcinema, inclusief kloppend hart. Als regisseur Soi Cheang iets meer maat had gehouden richting de finale en wat minder op CGI had vertrouwd bij de actiescenes, zou dit mijn nummer 1 van het jaar geweest zijn.
3. PREDATOR: KILLER OF KILLERS (Dan Trachtenberg, Joshua Wassung)
Enigszins respectloos neergeplempt op Disney+ tussen PREY en BADLANDS als animatietussendoortje in Dan Trachtenbergs PREDATOR-trilogie. KILLER OF KILLERS is de franchise teruggebracht tot zijn essentie: bewust eendimensionale personages vechten zich een weg door stijlvol geanimeerde en uiterst stoere confrontaties met de killer of killers. Heerlijk.
4. COMPANION
Goed gelukt, vermakelijk speelfilmdebuut van Drew Hancock. EX MACHINA meets LARS & THE REAL GIRL, of zoiets. COMPANION struikelt bijna over de vele plottwists, maar Sophie Thatcher en de rest van de vermakelijke cast houden de boel uiterst genietbaar.
5. GOOD BOY
Zie mijn recensie.
Jan Doense
1. FRANKENSTEIN (Guillermo del Toro)
Guillermo Del Toro’s chef d’oeuvre is, ondanks forse afwijkingen, de meest getrouwe bewerking van Mary Shelley’s roman en, gek genoeg, eerder een vader-zoondrama dan een horrorfilm.
2. BRING HER BACK
De gebroeders Philippou laten, na TALK TO ME, met dit akelig ontsporende rouwverwerkingsdrama zien dat ze beslist geen eendagsvliegen zijn.
3. NOSFERATU
Graaf Orlok met een snor? Waarom niet. Robert Eggers weet zijn stijlvolle remake van de expressionistische klassieker een opmerkelijk actuele lading mee te geven.
4. KIND (Jan Verdijk)
Een klein maar fijn Nederhorrordrama met een paar fantastische hoofdrollen, dat helaas geruisloos kwam en ging. Gaat dat zien!
5. SINNERS
Blues en horror: een heerlijke combinatie in deze verrassende vampierfilm met een twist waarvoor je de aftiteling moet uitzitten.
Speciale vermelding: VLEESDAG. Martijn Smits laat, na SUPERJUFFIE en diverse SLIJM-films, zien dat hij het horrorvak nog goed beheerst met deze ultrabloederige splatter naar een scenario van Paul de Vrijer. Die schreef ook KIND, dus houd hem in de gaten!
Yfke van Berckelaer
1. BETTER MAN (Michael Gracrey)
Elke biopic moet voor mij vanaf nu een aap in de hoofdrol hebben.
2. THE UGLY STEPSISTER (Emilie Blichfeldt)
Beste Assepoestervertelling aller tijden.
3. SINNERS
Zingende mensen buiten je kroeg zijn nog nooit zo eng geweest.
4. BUGONIA (Yorgos Lanthimos)
Denk je te weten waar het heen gaat, gaat dat het toch een andere kant op. Of juist niet. Oh nee, toch wel! Toch…?
ANDOR S2
‘Of all the things at risk, the loss of an objective reality is perhaps the most dangerous.’
Eervolle vermeldingen voor WEAPONS, 28 YEARS LATER, GOOD BOY en ANIMALE.
