Na hun meer dan verdienstelijke visitekaartje TALK TO ME blijkt het regisseursduo Danny en Michael Philippou volstrekt geen last te hebben van het ‘tweede-albumsyndroom’. Opvolger BRING HER BACK gaat op onderzoek uit in Ari Aster-land en propt een hele hoop onverwerkt leed en trauma in een zeer naargeestig bovennatuurlijk familiedrama. Dit is horror voor gevorderden.
Ari Aster-horror is inmiddels een begrip, vooral dankzij zijn debuut HEREDITARY uit 2018. In feite verpakte Aster zijn eersteling alleen maar in een horrorjasje om het familiedrama beter in de markt te kunnen zetten. Horror verkoopt immers. Maar hiermee zette hij per ongeluk een horrortrend in gang waar anderen nu de vruchten van plukken. Om heel eerlijk te zijn mag die eer eigenlijk naar THE BABADOOK van vier jaar eerder. En natuurlijk waren er daarvoor al THE SHINING en THE EXORCIST. Familiedrama als basis voor horror is eigenlijk al zo oud als het genre; zie de eerste gothicroman, The Castle of Otranto (1764). Je zou kunnen zeggen dat HEREDITARY terugging naar de wortels door de expliciete horror te bewaren voor de slotakte. Eerst een kruiwagen vol loodzwaar drama over rouw en trauma serveren voordat het gegriezel begint.
Danny en Michael Philippou lieten in hun regiedebuut TALK TO ME al zien adepten van die school te zijn. In de openingsscène werd al duidelijk dat dit een horrorfilm zou gaan worden, maar daarna werd flink de tijd genomen om het trauma van de hoofdpersoon uit te tekenen. In de opening van hun tweede film steken de heren Philippou een stuk minder opzichtig van wal. Gruizige videobeelden bieden ditmaal het vooruitzicht op horror, maar zonder enig referentiekader. Wie even in zijn popcornbeker graait, kan die bizarre sequentie zomaar missen en weer bij de les worden geroepen als onze helden in beeld verschijnen.
Andy (Billy Barratt) en Piper (Sora Wong) zijn stiefbroer- en zus die door een tragisch ongeval noodgedwongen bij pleegmoeder Laura (Sally Hawkins) in huis belanden. Laura heeft namelijk jarenlange ervaring op het gebied van kinderen in huis nemen, met onbesmet blazoen. De voelsprieten van (vooral) de gevorderde horrorkijker gaan vanaf dat moment meteen rechtop staan. Want alles, maar dan ook alles schreeuwt ‘Niet Pluis!’ in en om het huis van die Laura. Dat Sally Hawkins een fantastische actrice is weten we al sinds haar werk met Mike Leigh (ALL OR NOTHING, VERA DRAKE, HAPPY-GO-LUCKY), de PADDINGTON-films en haar memorabele rol in THE SHAPE OF WATER. Maar haar vertolking van Laura staat qua durf en ongrijpbaarheid op eenzelfde niveau als Toni Colette’s Annie Graham in HEREDITARY. We verwachten automatisch dat zij boosaardig is, want dit is toch een horrorfilm? En Ollie, haar andere pleegkind, lijkt toch sprekend op een van de enge jongetjes uit nederhorrorklassieker DE JOHNSONS? Daar moet toch wel iets mis mee zijn? Net als met dat geheimzinnige schuurtje in de tuin?
De gebroeders Philippou gaan in BRING HER BACK te werk als volleerde goochelaars. Doordat zij direct aangeven dat ze ons bij de neus gaan nemen, gaan wij op het puntje van onze stoel zitten en scherp opletten wat ze aan het uitspoken zijn. Maar omdat hun zelfvertrouwen als filmmakers duidelijk is gegroeid na TALK TO ME, durven ze meer aan de linkerkant te doen, terwijl ze ons naar rechts laten kijken. De gewiekste cinematografie van Aaron McLisky draagt daar uiteraard een flinke steen aan bij. Van een leeg zwembad in de stromende regen tot een door stoom omringde douchecabine: elk shot ademt een gevoel van naderende dreiging uit. De soundtrack van Cornel Wilczek is meedogenloos door zijn onvoorspelbaarheid. Serene klanken kunnen elk moment omslaan in een pandemonium van jewelste.
BRING HER BACK is een film die groeit met meerdere kijkbeurten. En die kwaliteit mag, ondanks al het overige talent dat een bijdrage heeft geleverd aan de film, met name op het conto van Hawkins, die zich deze diepdramatische materie volledig eigen heeft gemaakt en er bloedserieus (en meer dan intens) werk van maakt. Haar sublieme acteren alleen al maakt dit een van de beste horrorfilms van het jaar.
