Patricia heeft haar jongste kind op gruwelijke wijze verloren in een ongeval. Jaren later lijkt het trauma zijn tol te eisen en gaat ze mentaal gestaag achteruit. Of is er misschien iets nog engers aan de hand?
De Spaans-Argentijnse regisseur Adrián García Bogliano maakt al jaren horrorfilms in rap tempo, waaronder LA EXORCISTA (2022), COME PLAY WITH ME / JUEGA CONMIGO (2021), LATE PHASES (2014) en HERE COMES THE DEVIL / AHÍ VA EL DIABLO (2012). Zijn nieuwste film, TALKING TO A STRANGER / HABLANDO CON EXTRAÑOS speelt zich af in Mexico, net als het gros van zijn nieuwste producties. Hoofdpersoon Patricia (Gigi Saul Guerrero) is in verwachting van haar derde kind wanneer haar zoon Chris (Yago Andreu Sandoval) omkomt bij een brand in huis. Vanwege een geblokkeerde deur kan ze hem niet redden en moet ze aanzien hoe haar zoon door vlammen wordt verzwolgen.
Vier jaar later is het gezin verhuisd en proberen ze verder te gaan met hun leven, maar Patricia is zwaar depressief en lijdt aan waanbeelden. Haar toegewijde man Andrés (Eugenio Rubio) doet er alles aan om zijn vrouw terug te krijgen, maar zelfs met de medicatie lijken de symptomen alleen maar erger te worden. Een familievriend raadt het medium Sarah (Tatiana del Real) aan, die vrijwel meteen constateert dat een kwaadaardige entiteit Patricia zit te manipuleren via haar dromen. En laat haar medicatie haar nou net heel erg slaperig maken…
Qua scenario is TALKING TO A STRANGER zo’n beetje het prototype van een spookfilm. Alle clichés laten even hun gezicht zien. De liefdevolle maar radeloze echtgenoot, het horen van stemmen, een mysterieuze kamer, de opnameapparatuur in de slaapkamer om eventuele paranormale activiteiten vast te leggen. De komst van een medium is uiteraard nog een cliché, alleen is Sarah een vrij doorsnee jonge vrouw, niet bepaald Zelda Rubinstein. Naarmate de plot vordert kan de ervaren liefhebber wel ongeveer uitvogelen waar dit heen gaat.
Om ervoor te zorgen dat zijn film niet compleet voorspelbaar blijkt, zet Bogliano allerlei verschillende cameratechnieken in zodat het beeld in ieder geval nooit begint te vervelen. Enkele scènes zijn zelfs behoorlijk eng. Het helpt dat de film zichzelf vrij serieus neemt en niet de zwaarmoedige toon consistent aanhoudt. Ook de prima optredens van de hele cast zorgen ervoor dat je meegaat met het drama van de personages. Uitschieter is Gigi Saul Guerrero, die de hoofdrol van de almaar labielere Patricia speelt. De hele film staat of valt met haar, en gelukkig kan ze op geloofwaardige manier een moeder aan de rand van de waanzin spelen. Naast actrice is Guerrero zelf ook een horrorregisseur, met BINGO HELL (2021) en CULTURE SHOCK (2019) op haar naam.
Tijdens IFFR draaiden er dit jaar twee naargeestige horrorfilms over een rouwende moeder die in contact komt met boosaardige geesten. Terwijl MOTHERWITCH (2026) iets te zwartgallig was naar mijn smaak, vindt TALKING TO A STRANGER een betere balans. Bogliano is misschien niet de sterkste scenarist, maar hij weet inmiddels wel hoe je een klassiek spookverhaal moet filmen.
