Sinds Japanse animatie eind jaren tachtig van de vorige eeuw de VS en Europa veroverde, verdeelt Hideki Takayama’s extreem gewelddadige en seksueel expliciete UROTSUKIDOJI: LEGEND OF THE OVERFIEND / CHÔJIN DENSESTU UROTSUKIDÔJI (1989) de meningen onder anime-adepten. Titels als WICKED CITY (1987), AKIRA (1988) en GHOST IN THE SHELL (1995) toonden de grenzeloze inventiviteit en kinetische animatie- en montagestijl van de makers, en waren eveneens weinig verhullend als het ging om seks en geweld. Maar UROTSUKIDOJI gaat toch echt een paar flinke stappen verder, hetgeen de film stevig binnen het eroguro-genre (erotische en groteske manga en anime) plaatst, en zelfs tegen hentai (pornografische anime) aan laat schuren. In Amerika was dit zelfs de eerste animatiefilm die een NC17 rating kreeg van de filmkeuring, zodat slechts een publiek van 17 jaar of ouder toegang kreeg tot de bioscoop.
De film is gebaseerd op de gelijknamige erotische horrormanga van Toshio Maeda, gepubliceerd tussen 1985-1986 in de reeks Manga Erotopia, en combineert de drie eerder uitgebrachte delen van de televisieserie (1987-89), eveneens geregisseerd door Takayama.
De plot is te uitzinnig en complex om hier uitgebreid te analyseren. Kort gezegd is de wereld in de film verdeeld in drie realiteitsniveaus: die van de mensen (Ningenkai), beesten (Jyujinkai) en demonen (Makai), die voortdurend met elkaar in conflict zijn. Volgens een oude voorspelling zal er iedere drieduizend jaar een opperwezen (Chojin) verrijzen om de strijdende partijen met elkaar te verenigen en orde te brengen in het universum. Een broer en een zus uit de Beestenwereld, Amano Jyuku en Megumi, zijn op zoek naar de Chojin, waarvan zij vermoeden dat deze leeft in een jonge student genaamd Nagumo. Nagumo is verliefd geworden op de door een demon verkrachte cheerleader Akemi, die de omstandigheden achter Nagumo’s lot begrijpt. Maar er verschijnen steeds meer tegenkrachten die Nagumo uitdagen. Voor de demonen, beesten en mensen lijkt dit te leiden tot eenheid of totale vernietiging, resulterend in een even epische als verrassende strijd.
Deze samenvatting raakt slechts aan de oppervlakte van deze zeer complexe en expliciete film, die een visueel overdonderende stijl combineert met invloeden uit het shintoïsme en Japanse gravurekunst. Met betrekking tot dat laatste speelt vooral Hokusai’s erotische houtsnede De droom van de vissersvrouw (1814) een centrale rol, waarin twee octopussen een extatische vrouw in een niets aan de verbeelding overlatende, liefkozende omhelzing houden. Penetraties van jonge meisjes door met tentakels bedekte monsters en demonen zijn er te over in UROTSUKIDOJI, evenals onthoofdingen, exploderende lichamen en zaadlozingen die krachtig genoeg zijn om complete huizenblokken weg te vagen.
Extreem bloederige, gewelddadige porno, of een meditatie op strijd, liefde en lotsbestemming? UROTSUKIDOJI zal de kampen blijven verdelen. Grensverleggend is de film zeer zeker, zelfs nog zesendertig jaar na verschijnen. Voor echte fans met sterke magen.
