Letse animatie zit in de lift! Ging vorig jaar de Oscar voor Beste Buitenlandse Animatie naar FLOW van Gints Zilbalodis, dit jaar vormt deze film van de broers Raitis en Lauris Abele de inzending in dezelfde categorie. DOG OF GOD / DIEVA SUNS is een in prachtige primaire kleuren vertelde parabel over religieus fanatisme, bijgeloof, Baltische folklore, seks, maatschappelijke chaos, autoritaire onderdrukking en bevrijding. Met een fikse dosis symboliek, aardse humor en gore. Tevens toont de film hoe onderdrukte seksualiteit en emoties psychologische wonden veroorzaken, en veroordelen de gebroeders Abele de wijze waarop de Kerk vrouwen paternalistisch onderdrukt.
Want het verhaal van DOG OF GOD richt zich op een heksenproces dat plaatsvindt in een dorpje in het zeventiende-eeuwse Letse hertogdom Lijfland. Hier beschuldigt de pastoor een lokale vrouw van hekserij na het verdwijnen van een belangrijke relikwie. Dan arriveert een oude man, een zelfverklaarde weerwolf, de Hond van God, met een mysterieus geschenk: de Duivelsballen. Deze vreemde, buitenproportionele testikels maken bij aanraking iedereen botergeil, zodat vooral de lokale baron en zijn vrouw hun slaapkamer nog maar zelden verlaten.
DOG OF GOD maakt gebruik van rotoscoop-animatie, waarbij live-action-opnamen beeld voor beeld worden gevolgd in het creëren van geanimeerde scènes, wat de animatie een hoog realiteitsgehalte geeft. Desondanks werkt de film bij vlagen als een hallucinante koortsdroom, met beelden van de pest, heksenverbrandingen en flagellanten en personages die lijken te zijn weggelopen uit het werk van Bergman en Fellini of kunstschilders Pieter Bruegel en Hieronymus Bosch. DOG OF GOD rijgt folkhorror, fantasy, erotiek en invloeden uit films als HET ZEVENDE ZEGEL / DET SJUNDE INSEGLET (1957), THE DEVILS (1971), THE NAME OF THE ROSE (1986) en THE WITCH (2015) aaneen tot een overtuigende meditatie op existentiële thema’s als leven en dood, geloof en de menselijke strijd tegen het (nood)lot, evenals onze eigen natuur. Niet te missen.
