PRETTY LETHAL is meer de ballerinavariant van JOHN WICK dan BALLERINA vorig jaar was. Waar Ana de Armas in die spin-off vooral schietend te werk ging, zetten vijf ballerina’s in PRETTY LETHAL daadwerkelijk hun danskunsten in om hun tegenstanders uit te schakelen.
Uit zelfverdediging weliswaar, want Bones, Grace, Chloe, Zoe en Princess zijn niet bepaald opgeleid voor dergelijk moordwerk. Maar ja, welke andere optie is er wanneer je in een Hongaars gangsterhol belandt waar je begeleider door het hoofd wordt geschoten en jou waarschijnlijk een vergelijkbaar lot te wachten staat? Met balletschoenen voorzien van scherpe uiteindes moeten de Amerikaanse jongedames letterlijk dansen voor hun leven.
Het lijkt een absurde premisse dat de ogenschijnlijk frêle ballerina’s het opnemen tegen mannen die een paar koppen groter zijn en minstens twee keer zo zwaar. Totdat je bedenkt dat dans en vechtsport al jaren hand in hand gaan. Niet voor niets hebben veel actiesterren een achtergrond in professionele dans, van Bruce Lee en Jean-Claude van Damme tot Sofia Boutella en Tom Holland. Het is haast jammer dat in de film meermaals moet worden opgemerkt dat ballerina’s lang trainen en daarbij de nodige pijn leren te verdragen, maar dat maakt het niet minder terecht.
PRETTY LETHAL gaat uiterst vlot van start. Na slechts een introducerend kwartier is de situatie omgeslagen van ongemakkelijk naar levensbedreigend en nog een kwartiertje later begint het terugvechten al. Die vlotte openingsfase zorgt echter voor wat verwarrende momentjes. Je moet bijvoorbeeld maar net opvangen dat de Amerikanen per bus Hongarije doorkruisen voor een balletuitvoering in Boedapest omdat hun vlucht naar die stad is omgeleid. Je krijgt die informatie pas op het moment dat die bus in the middle of nowhere met pech komt te staan.
Die bus lijkt ook nog maar nauwelijks tot stilstand te zijn gekomen wanneer de balletjuf besluit dat ze maar beter kunnen gaan lopen (naar de druk klussende buschauffeur wordt nauwelijks omgekeken), waarna ze natgeregend bij een schimmige herberg aankloppen. Omdat hun ruimbagage tijdens de vliegreis is kwijtgeraakt (ook zo’n stukje informatie dat in een terloopse opmerking is verwerkt) hullen de meiden zich in hun balletkleding. Officieel omdat ze geen andere droge kleren bij zich hebben, maar de echte reden is natuurlijk esthetiek. Een actiefilm over ballerina’s vereist nou eenmaal meiden in tutu. Want dat is de gimmick.
Dit zijn geen plotgaten – de film voorziet in verklarende informatie – maar wel wat gekunsteld schrijfwerk. Het lijkt aannemelijk dat het script oorspronkelijk meer inging op de omstandigheden, maar dat die stukjes eruit zijn gehaald om maar zo snel mogelijk tot de basisplot te komen. Best begrijpelijk, maar toch zonde. Het voelt nu nogal triviaal hoe de vijf meiden in de problemen belanden. Een duidelijke stapeling van tegenslagen zou de situatie wat meer gewicht zou geven en de catharsis een stuk groter maken wanneer ze het heft in eigen hand nemen.
Maar goed, zo’n ietwat haastige openingsfase is wellicht te prefereren wanneer het alternatief een nietszeggende flashforward zou zijn om de kijker binnen te halen (niet ongebruikelijk bij streamingfilms) en in ieder geval worden snel genoeg de karakters van de vijf ballerina’s uiteengezet. Die zijn allemaal vrij standaard – de meest opmerkelijke van het gezelschap laat zich definiëren door haar doofheid – maar wanneer de film de afslag neemt richting het actiegenre weet je tenminste wel wie wie is.
PRETTY LETHAL toont een groot respect voor mensen in de balletwereld, maar dat betekent gelukkig niet dat alles bloedserieus wordt genomen. De film durft dus wel gewoon plezier te hebben wanneer de ballerina’s hun dansroutines een dodelijk randje geven. Je moet ook wel een enorme zuurpruim zijn als deze creatief uitgevoerde actiescènes je niet op zijn minst een glimlach bezorgen.
Maar op die momenten wordt wel duidelijk dat PRETTY LETHAL vooral een publieksvriendelijke actiefilm wil zijn, terwijl een naargeestige thriller ook binnen handbereik lag. Want hoewel er best wat bloed vloeit, had het nog wel een tandje steviger gemogen. Dat nagenoeg iedereen in Hongarije foutloos Engels spreekt (ook tegen elkaar) verhindert ook enige mate van vervreemding. Maar ja, dat zal wel nodig zijn geweest om Uma Thurman te kunnen casten als Hongaarse gangsterdame met een balletverleden.
Haar motieven zijn ook ietwat troebel. Zo wordt niet goed duidelijk waarom ze de ballerina’s in de kelder laat opsluiten in plaats van ze direct af te maken. Je zou haast vermoeden dat het script oorspronkelijk melding maakte van een plan was om de jongedames als seksslaven te verkopen, maar dat dat iets te duister werd bevonden. Dit had een GREEN ROOM (Jeremy Saulnier, 2015) kunnen zijn, maar blijft hangen op het niveau van READY OR NOT (Matt Bettinelli-Olpin, Tyler Gillett, 2019). Dat is nog altijd prima, maar met iets meer durf was dit een film geweest voor de jaarlijstjes in plaats van slechts een vermakelijk tussendoortje.
