De titel klopt in elk geval. Het eerste vervolg op I KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER heette I STILL KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER; dat had natuurlijk I KNOW WHAT YOU DID THE SUMMER BEFORE LAST moeten zijn. Deze legacyquel gaat wél weer over de nadelige consequenties van iets wat vorige zomer is gebeurd.
Vijf vrienden zijn per ongeluk verantwoordelijk voor een dodelijk auto-ongeluk in het kleine stadje Southport. Ze besluiten het er nooit meer over te hebben. Maar een jaar later ontvangt een van hen een anonieme boodschap: ‘ik weet wat je vorige zomer hebt gedaan.’ Al snel beginnen er dooien te vallen.
Een van het groepje, Ava (Chase Sui Wonders) merkt op dat wat haar overkomt wel erg lijkt op wat er in 1997 in Southport plaatsvond. Tot dan toe voelt de film als een remake, wat prima was geweest, maar de fans (voor zover I KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER die heeft) willen natuurlijk de oorspronkelijke sterren terugzien. Dus besluit Ava contact te zoeken met een van de overlevenden van destijds, Julie James (Jennifer Love Hewitt), die inmiddels psychologie doceert aan de universiteit. Als Ava de situatie heeft uitgelegd, is Julie’s begrijpelijke eerste reactie: ‘Wat wil je dat ik eraan doe?’ Toch laat ze zich overhalen te helpen. Julie is door haar ervaringen blijkbaar een expert op het gebied van moordenaars die achter je aan zitten vanwege iets wat je vorige zomer hebt gedaan.
Ook Ray (Freddie Prinze jr.) verschijnt weer ten tonele, op minder geforceerde wijze. Aan het eind van I STILL KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER waren hij en Julie nog samen, inmiddels is hij haar bittere ex, die na de scheiding weer in Southport is gaan wonen en zich beklaagt over de ontwikkeling van het stadje. Niemand heeft het meer over de slachting van 1997. Mensen willen doen alsof het allemaal nooit gebeurd is, zegt Ray.
Zo wil I KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER, zoals het een goede legacyquel betaamt, het een en ander zeggen over hoe om te gaan met het verleden. Vooral niet wegstoppen, is de voorspelbare conclusie. En omdat horrorfilms tegenwoordig expliciet over trauma moeten gaan, komt ook dat woord regelmatig langs in de dialogen. ‘Trauma doet wat met je’, merkt Julie een aantal keer op. Dat we het maar weten: scenaristen Sam Lansky en (tevens regisseur) Jennifer Kaytin Robinson weten welke thema’s een horrorfilm in de jaren twintig dient te hebben. Niet dat ze er iets over te zeggen hebben wat niet al veel eerder en veel beter in andere horrorfilms gezegd is.
Naast de pogingen tot serieuze thematiek zijn er ook pogingen tot humor, vooral in de vorm van irritant trendy taalgebruik en verwijzingen naar de actualiteit waardoor de film nu al gedateerd voelt. De lollige toon verpest soms fraai geënsceneerde moordscènes. Als een jongen die in de keuken staat plotseling een harpoen in zijn lichaam geschoten krijgt en langzaam naar buiten gesleurd wordt, komen de angst, pijn en verwarring uitstekend over, totdat de jongen roept: ‘I’ll give you the code to my crypto wallet!’ Weg spanning.
I KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER maakt geen keuze. Is dit een serieuze horrorfilm of een speelse slasherkomedie? Op momenten lijkt zelfs de camp omarmd te worden. Fans van de eerste film(s) zullen ongetwijfeld een paar keer juichen, maar deze I KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER kan maar moeilijk op z’n eigen benen staan.
Toch komen de liefhebbers best aan hun trekken; met een paar goeie kills, een charismatische cast en stupide plotwendingen heb je al gauw een slasher waar de genrefan zich mee vermaakt. Het zit er allemaal in. Als je zin hebt in een leuke popcornslasher moet je er gewoon naartoe. Maar Robinson heeft duidelijk de vaardigheden om er veel meer van te maken; door gebrek aan durf, visie of door studiobemoeienis is dat niet gelukt. Dan is het onbedoeld hilarische I STILL KNOW WHAT YOU DID LAST SUMMER toch het geslaagdere vervolg.
