‘I swear I’m not high’, verzekert Adam (Nicholas Galitzine) ons wanneer hij zijn thuiswereld Eternia beschrijft in de voice-over waar MASTERS OF THE UNIVERSE mee begint. Een magische wereld is het, waar Adam als prins opgroeit. Totdat de kwaadaardige Skeletor (Jared Leto) het Eterniaanse leger verslaat en Adams ouders, koning Randor (James Purefoy) en koningin Marlena (Charlotte Riley), ontvoert. De enige hoop voor Eternia is gevestigd op het Zwaard der Macht.
Voice-over: ‘Sword of Power. I know, right? But that’s what they went with.’ Tja. Als je je fantasyfilm begint met een verontschuldiging voor de cheesy malligheid van je wereld, hoe kun je dan verwachten dat kijkers in die wereld gaan geloven?
Die opening doet vrezen voor het ergste. Gelukkig valt het verder wel mee met de ironische afstandelijkheid van MASTERS OF THE UNIVERSE. Regisseur Travis Knight zei in interviews een oprechte film gemaakt te hebben, die de mythologie rondom Mattels He-Man-speelgoedlijn bloedserieus neemt. Op een paar misplaatste momenten van zelfparodie na is dat inderdaad de toon.
Adam wordt door een portaal naar onze aarde gestuurd met het Zwaard der Macht, dat hij echter verliest tijdens zijn vlucht. Op aarde groeit hij op tot een sympathieke jongeman met een kantoorbaantje. Maar dan vindt hij zijn zwaard terug. Zodra hij het ten hemel heft, weet zijn oude vriendin Teela (Camilla Mendes) hem te vinden. Zij neemt hem mee terug naar Eternia om Skeletor voor eens en voor altijd te verslaan.
Dat Knight het verhaal serieus neemt, wil niet zeggen dat de film duister, somber en humorloos is; integendeel. Alle rollen zijn vet aangezet, de stijl is hyperbolisch en Knight bewandelt regelmatig het komediepad. Niet altijd even effectief. Knight en de vier scenaristen (Chris Butler, Aaron Nee, Adam Nee, David Callaham) lijken er niet helemaal uit te komen wat ze nou willen met het concept ‘He-Man als gewone man op aarde’.
Hoe hij is opgegroeid wordt niet duidelijk. Hij heeft een leuk appartement en een baan in het personeelsmanagement, dus blijkbaar functioneert hij prima in onze maatschappij. Maar hij vertelt ook op een eerste date dat hij van een andere planeet komt en lijkt niet te begrijpen waarom men geschrokken reageert als hij in een winkel een enorm zwaard uit de handen van een beeld trekt. Is hij nu een vis uit het water of niet? Sasheer Zamata is geestig als zijn onuitstaanbare baas op kantoor, maar verder is dat hele gedoe op aarde eigenlijk compleet overbodig en vervelend; we zitten toch maar te wachten tot Adam teruggaat naar Eternia.
Daar heerst de campy jarentachtigsfeer waar het publiek ten slotte voor komt. Het goede nieuws: MASTERS OF THE UNIVERSE is een stuk kleurrijker dan de meeste blockbusters van de afgelopen jaren. Wat een verademing om weer eens fel paars en diep rood te zien in een grote actiefilm. Dat Eternia desalniettemin niet overtuigt als locatie, komt door een euvel dat MASTERS OF THE UNIVERSE wél gemeen heeft met het merendeel van de hedendaagse spektakelfilms: de belabberde digitale effecten. We zien een potentieel fraaie wereld, maar we zien vooral personages voor green screens staan. De groene tijger Cringer lijkt weggelopen uit de LION KING-remake. In de actiescènes zien we de gekste capriolen, maar waar zit de spanning als we kijken naar gewichtloze animatiefiguurtjes?
Nicholas Galitzine is best innemend als himbo Adam en Idris Elba heeft een paar komische momenten als zijn oude leraar, maar verder zijn onze helden een saai stel. Verrassend genoeg is het Jared Leto die de show steelt als (stem van) Skeletor; het is een van de hoogtepunten in zijn carrière. De immer schmierende acteur krijgt met de cartooneske schurk eindelijk eens een rol die hem past. Alison Brie als zijn handlanger Evil-Lyn imiteert het typische stemgeluid van vrouwelijke slechteriken uit oude kinderprogramma’s, zonder dat haar rol een persiflage wordt. Leto en Brie hebben de toon waar Knight voor gaat het best te pakken.
Knights ambitie een oprechte, ongegeneerd malle en sentimentele kinderfilm te maken, kan ik toejuichen. Graag had ik dan ook gezegd dat MASTERS OF THE UNIVERSE het heerlijk escapistische avontuur is dat hij beoogde. Het rommelige script was ook vergeeflijk geweest, als er ten minste een paar geslaagde actiescènes en overtuigende decors waren.
