De “mooiste jongen ter wereld” is niet meer. Björn Andrésen, ooit het etherische middelpunt van Visconti’s DEATH IN VENICE (1971), overleed op 25 oktober op zeventigjarige leeftijd. Een halve eeuw na zijn verpletterende debuut dook hij nog eenmaal op in een film die hem opnieuw onsterfelijk maakte: MIDSOMMAR (Ari Aster, 2019).
In Ari Asters zonverlichte nachtmerrie speelt Andrésen een van de ouderen die deelnemen aan het ättestupa-ritueel: hoogbejaarden die zich vanaf een klif de dood in storten. Zijn personage overleeft de val — slechts even — waarna de gemeenschap het ritueel voltooit met een verpletterende hamer. Het was een moment dat de filmwereld deed huiveren, niet alleen om de gruwel, maar ook om de wrange symboliek. De jongen die ooit tot symbool van jeugdige perfectie werd gemaakt, kreeg zijn laatste scène als oude man die letterlijk wordt verpletterd door een collectief ideaal.
Andrésen had een zwaar leven. Death in Venice maakte hem beroemd, maar ook kapot. De documentaire THE MOST BEAUTIFUL BOY IN THE WORLD (Kristina Lindström & Kristian Petri, 2021) liet zien hoe die vroege roem uitmondde in verlies, verslaving en verdriet. Zijn korte, indringende rol in MIDSOMMAR voelde als een zelfbewuste epiloog — een laatste, stille confrontatie met het beeld dat hem ooit definieerde.
(Björn Andrésen en zijn vriendin Jessica Vennberg in Eye Amsterdam, 2022. Foto: Hester Aalberts)
