Een herinnering aan Udo Kier (1944 – 2025)

Het gebeurde in april van het jaar 2000. Krap een week voordat de eerste editie van het Amsterdam Fantastic Film Festival van start zou gaan (de opvolger van het Weekend of Terror), kreeg ik een telefoontje van Romain Roll, mijn Luxemburgse vriend en collega van het genrefestival Cinénygma. Hij had Udo Kier te gast, die een hoofdrol – als good guy nota bene – vertolkte in de Deense thriller POSSESSED (BESAT). Udo had ontdekt dat die film ook bij ons ging draaien en of wij het leuk zouden vinden als hij langs kwam.

Hey, does a bear shit in the woods?

Udo regelde zelf een treinticket en kwam naar Amsterdam. Wij boden hem een kamer aan in het pas geopende hotel Arena, om de hoek van festivalbioscoop Kriterion. Onduidelijk was hoe lang Udo zou blijven. Hij wist het zelf ook niet, maar we hadden een goede hoteldeal en vonden het wel stoer dat hij na een paar dagen een soort van festivalmascotte werd. Udo was self-supporting en kwam en ging wanneer het hem beliefde. Met filmjournalist André Nientied ging hij op zoek naar antiek. Tussendoor ging hij naar Wenen om kostuums te passen voor een nieuwe film. Daarna kwam hij weer terug naar wat blijkbaar zijn tijdelijke home away from home was geworden.

Intussen begon het team te morren. “Hij zegt de vreselijkste dingen over jou, het hotel en het festival”, zo werd me toevertrouwd. Het werd tijd om eens een hartig woordje te gaan wisselen met Der Udo. Ik nodigde hem uit voor een lunch en vroeg hem wat zijn plan eigenlijk was, en waarom hij bleef rondhangen als het allemaal zo vreselijk was. “Ik heb het hier enorm naar mijn zin Jan”, was het verrassende antwoord. “En het hotel, ach, ze staan ’s nachts te urineren op de gang maar verder is het prima. Geloof me, als ik het niet leuk vond was ik allang vertrokken.” En zo bleef Udo Kier uiteindelijk het hele festival rondhangen in Amsterdam. Hij gaf de fans waar voor hun geld, zette overal handtekeningen, ging met iedereen op de foto en gedroeg zich als de diva die hij was. De meest memorabele uitspraak tijdens zijn bezoek aan het AFFF zal ik nooit vergeten: “Jan, I am bored. I think I will go back to my hotel to masturbate.”

Met het overlijden van Udo Kier is de wereld een stukje kleurlozer geworden.

De prachtige foto is van Jan Willem Steenmeijer en werd gemaakt in diens Amsterdamse studio in de Jordaan. Udo Kier was ook niet te beroerd om daarheen te gaan.