Vooropgesteld: ons werd verteld dat we een testversie speelden. Veel van de hierna beschreven kinderziektes en bugs worden dus nog aangepakt. Maar zelfs met de vele kleine kanttekeningen kunnen we wel stellen dat Don’t Scream een toffe ervaring is voor mensen die minder bekend zijn met virtual reality. Voor de doorgewinterde horrorfan of escaperoomspeler is de ervaring misschien aan de wat milde kant.
Don’t Scream is gebaseerd op het gelijknamige Belgische televisieprogramma met de premisse dat de BV’er (Bekende Vlaming) die het hardst schreeuwt in een reeks enge opdrachten de aflevering verliest. Hier is dat ook zo. De VR-helm en de twee gamecontrollers die je vasthoudt bezitten dus een decibelmeter die je volume registreert. Daarmee komen we bij de eerste kinderziekte: bij het oplossen van de escaperoompuzzels moet je hier en daar communiceren, wat lastig gaat met de grote VR-helmen op. Dat betekent dat als je commando’s naar elkaar roept dit soms al geregistreerd wordt als angst. Ik, als bazig persoon, verloor dus flink, al had ik maar één echt goed schrikmoment, omdat ik opdrachten aan het rondschreeuwen was.
De VR-omgeving waar je in wordt geplaatst is namelijk niet realistisch genoeg om écht angst aan te jagen, en hier en daar soms nog wat glitchy en buggy. Thierry bijvoorbeeld, had problemen met zijn VR-headset en was daardoor lange tijd uit de running, terwijl zijn virtuele stand-in in de meest onmogelijke posities en op gekke plekken verscheen. Dat betekent niet dat Don’t Scream geen leuke ervaring is: voor escaperoomfans valt er genoeg lol aan te beleven, ondanks dat sommige puzzels erg makkelijk zijn en een enkele opeens opvallend moeilijk.
Je betaalt namelijk uiteindelijk vooral om de virtual reality-omgeving in te duiken, en dat blijkt soms ontzettend aanstekelijk en vermakelijk. De verschillende omgevingen waar je in terecht komt, die we hier niet zullen spoilen, leunen sterk op verschillende horrorgenres en -conventies. Echt eng wordt het nooit, maar het geheel wordt gebracht met veel humor en actie. Dit is dus meer GHOSTBUSTERS dan GHOSTWATCH zeg maar, qua intensiteit. Meer Efteling dan EXORCIST. Maar voor een pretparkuitje zit je hier absoluut niet verkeerd zodra de grootste bugs verholpen zijn.
Wat ook vooral leuk is, is andere groepen aan het werk te zien. Zolang je de bril op hebt is de ervaring overtuigend genoeg om je in de horrorwereld onder te dompelen. Als buitenstaander zie je echter een groep mensen gillen, kruipen en in het luchtledige tasten, en ronddartelen als kippen zonder kop. Eigenlijk is leedvermaak altijd stiekem nét iets leuker.
